RONDJE HALDERBERGEN, AVO '83 AFD. WANDELEN.
Ja, vandaag zoeken we het ver van huis. Het is voor mij niet de eerste keer dat ik hier heen ga, voor mijn passagieren wel. De passagieren zijn deze keer Henk, Lijny en hond Bibi.
We gaan vroeg van huis om er op tijd te zijn want Henk wil toch wel graag een rondje van 25 km lopen en dan moet je vroeg zijn.
Ook is het nodig dat wij zo vroeg gaan i.v.m. parkeren van de auto. De vorige keer was o.a. Ingrid een van de passagieren en die wist hier goed de weg omdat het haar oude woonplaats was. Van toen wist ik nog dat het niet erg makkelijk was en dat er vele wandelaars, dus auto's zijn.
Henk was mooi 'op tijd' bij mij en zondoende waren we ook al om kwart over acht in Barendrecht om Lijny met hond Bibi 'op te pikken'.
Zo, hond in de kofferbak, geen vreemde plaats voor haar, en dan kan de reis verder gaat, op naar Oudenbosch.
Precies een uur later dan dat wij uit Boskoop vertrokken, staan we in Oudenbosch voor de spoorovergang te wachten op de voorbijkomende trein. Nu is het nog maar een klein stukje rijden en dan zijn we bij de sportvelden. Hier staan nu parkeer/verkeerswachters op ons te wachten en geven aanwijzigingen waar wij mogen staan met de auto. Aan de rand van een skeelerbaan en deels in het gras. Had ik zelf nooit gedaan als deze mensen er niet gestaan hadden.
Zo nu even naar het startlokaal lopen dat helemaal achteraan ligt. Wel gemakkelijk als je dat weet en anders maar de wandelaars tegemoet lopen als dit niet het geval is.
Er vertrekken er genoeg om dit te weten te komen.
Als we binnen zijn is het eigenlijk net als iedere keer: zitplaats zoeken, drinken halen enz.
Deze keer wordt het 2x warme choco zonder… en 1x koffie.
Dan gaat Henk zich inschrijven op de 25 km en bijna gelijk er op uit om zijn rondje te doen. Ik reken uit dat hij ca. kwart over twee weer terug zou kunnen zijn.
Wij, Lijny, Bibi en ik wachten nog even met vertrekken want anders moeten we straks zo lang wachten en dat duurt langer dan nu er alvast wat van af halen. We besluiten ook om op onze rustplaats geen haast te maken en dat scheelt dan ook weer een paar minuten.
Bij het inschrijven zegt de dame, mevrouw Diny Houtepen, dat zij mijn verhaal van 3 jaar geleden bij zich heeft en er heel blij mee was dat ik dat toen geschreven heb en daardoor ook ons clubblad De Loper opgestuurd hebben naar deze vereniging.
Na afloop van onze wandeling, lees ik het nog eens door om te kijken wat of ik toen geschreven heb. Het geeft aan de andere keer wel weer de verplichting om ook van deze wandeltocht iets op te schrijven.
Zo, wij gaan nu ook maar op weg voor ons rondje van de ruime 10 wat is verandert in 11, 44 km. De eerste ruim 2 km kan ik mij nog goed herinneren daarna gaan we het bos in en dan weet ik het niet meer precies want de bomen lijken toch allemaal op elkaar, of niet. Het is wel een leuk stukje bos en zeker niet verkeerd voor d hond. Zoals gezegd had ik dit hier niet verwacht maar na mijn ervaring van vorig jaar, lag dit nog goed in mijn herinnering.
Verderop als we weer asfalt onder onze voeten krijgen dan weet ik weer precies waar we zijn en vertel aan Lijny: aan het eind van deze straat l.a. en dan is er de rust vlakbij een vliegveldje. Dan zijn we ook in de plaats Bosschenhoofd. Vorige keer liepen er langs en konden we het landen en opstijgen van de kleine vliegtuigjes zien.
De straat l.a. is de Pastoor van Breugelstraat en deze is nu heel mooi opgeknapt en nu rijdt er wel verkeer overheen en hoeven wij niet over houten vlonders te lopen ivm herstelwerkzaam- heden.
De rust is net als verleden jaar bij de voetbalclub DEVO en wij maken er dankbaar gebruik van.
Gaan in de serre zitten en kunnen dan de vliegtuigjes zien stijgen en landen. Als we weer buiten lopen kunnen we wel de motoren horen ronken maar niet zien.
We krijgen na de rust een andere route dan voorheen en moeten nu r.a. weer terug de Pastoor van Breugelstraat op en daarna weer r.a. de Bouwstraat. Dit stuk van het parkoers wordt dus nieuw voor mij maar wel weer mooi en de bospaden laten niet lang meer op zich wachten.
Even ben ik de tel kwijt geraakt i.v.m. l.a.; r.d. en r.a. op deze bospaden maar de bepijling was zo goed aangebracht dat het bijna niet noodzakelijk was om de beschrijving ervan bij te houden. Maar ja, jullie kennen mij dus houd ik de beschrijving er wel bij en lees mee met de pijlen. Bibi weet ook al wanneer er een pijl l.a. of r.a zal staan want bij iedere kruising blijft ze even staan om aan te geven waar zullen we heen gaan.
Bij een stenen trap (midden in het bos) is de splitsing van de 10 en 15 km en later voor de 15 km-lopers ook weer de samenkomst en moeten we iets verderop een brug over en dan l.a. bospad langs vijver. Nu deze vijver is nog steeds in mijn ogen geen vijver want water is er nauwelijks in. Alleen er is goed te zien dat het zeer drassig is daar beneden en dat er heel veel water in zou kunnen komen te staan. Wie weet of wij dat nog eens zullen beleven. Als dit laatste het geval is dan is het bijna niet te lopen over de paden en zullen zij veranderd zijn in modderpoelen. Niet te hopen dus.!
Nu nog een paar van de droge paden en we krijgen weer asfalt onder onze voeten en dan is ook het einde bijna in zicht. Maar goed ook want "mijn voeten doen zo'n zeer". Dit zijn een paar woorden van een liedje en dat blijf ik maar regelmatig herhalen want het is echt zo. Hoe komt dit nu zo opeens??
We mogen over het weer in het geheel niet klagen, bijna geen wind en een temperatuur om over naar huis te schrijven, zo mooi, zelf een beetje te warm aangekleed.
Voordat we in de kantine zijn, lopen we eerst langs/naar de auto om de wandelschoenen te ruilen voor de gewone. Oei, wat loopt dat moeilijk met die zere voeten.
Uitrusten, thee drinken, boterham(tosti) eten, wandelboekjes laten stempelen, startkaart inleveren en geduldig wachten tot Henk komt.
Nu informeren we hoeveel wandelaars er vandaag hier aanwezig geweest waren en dat was ca. 660 personen en ik kan zeggen dat deze mensen net zo genoten hebben als wij.
Henk komt maar 5 minuten later dan door mij gepland, maar moest ook 1,6 km langer dan de 25 lopen. Ook hij doet hetzelfde als wij toen we weer terug in de kantine waren.
Als dit alles achter de rug is, gaan we de auto opzoeken en het stuur richting Barendracht/Boskoop zetten en zien dat we heelhuids dit weer zullen bereiken.
Wanneer zien we jullie lezers van dit blad weer eens bij een wandeltocht.
Hartelijke groeten Tini