Het Voorjaar van Buiksloot
Met het openbaar vervoer was ik flux aangekomen bij het kerkje van Buiksloot. In de kerk was dit weekend het; startbureau van het comité "Buiksloterkerk", die deze wandeltocht organiseerde.
Buiksloot was vroeger een dorpje, ten noorden van Amsterdam maar is nu 'opgeslokt' door de grote stad en het Buikksloterkerkje was vroeger een N.-H.-kerkje,; gebouwd in 1609 en doet nu dienst als cultureelcentrum.
Na de koffie ging ik op pad, op de afstand van 20 km. Eerst over de Buiksloterdijk met zijn mooie Zaans aandoende gevels. Wanneer je
hier wandelt dan waan je je echt in een klein dorpje,niet in de stad. Later wandelde ik door een parkje en bij de viskraam, Meeuwenlaan + vis
kopen wat voormij eigenlijk niet zo hoefde.
Mijn rechtervoet deed een beetje zeer maar het begon erger
te worden, maar om terug te gaan met de bus daar peinsde ik niet over.
We kwamen aan bij Nieuwendam, waar de 20 km wandelaars weer aansloten bij de andere afstanden. Nieuwendam is ook zo'n dorpje met mooie Zaans-achtige gevels en ook dit dorpje is nu omsloten door de nieuwbouw van de grote stad. Hier staat de R.K. 'Augustinuskerk' uit 1889. Na dit dorpje zagen we bankjes staan met
uitzicht op water, hier moest ik toch even zitten en uitrusten vanwege mijn zere voet. Na Nieuwendam was de splitsing met de 10 km, toch volgde ik de route van de 20 km en ging R.A. de brug over. Niet veel verder bereikten we in Schellingwoude, waar ik mijn voet weer even liet rusten en nu op een bankje in een bushokje. De bus reed hier nu niet want de weg was hier opgebroken. Toch maar weer verder gegaan. Schellingwoude is een heel ander dorpje, hier geen Zaans-aandoende geveltjes maar wel een beetje verscholen, een mooi wit kerkje. Over de Liergouw liepen de wandelaars rustig naar Ransdorp. De smalle wegen zijn hier eigenlijk 'drijvende' wegen want van oudsher is het hier een moerasgebied en het heet hier niet voor niets Waterland.
Ik heb mij laten vertellen door een parcourscontroleur dat deze wegen zijn aangelegen over een laag takken met daarover een soort dik plastic en daarover zand en daar weer over puin en grind en dan pas het asfalt. De busdienst wordt uitgevoerd door belbusjes van het type 'buurtbus' want grote bussen en vrachtwagens mogen hier natuurlijk niet rijden. Ransdorp heeft een grote kerktoren, die in de hele omgeving te zien is. In het kader van 'stadsherstel' ook Ransdorp is van Amsterdam, maar ligt in een landelijke omgeving, was de toren ook nog te beklimmen. Dat waren we van plan ondanks mijn zere voet maar tijdens de beklimming had ik geen last. Na 61 treden kwamen we aan in de tentoonstellingsruimte, waar nu een expositie was over "Waterland in de winter" met veel foto's over sneeuw, ijs en schaatsen. Ook zagen we nog Friese doorlopers, dat zijn houten schaatsen die je moest onderbinden met van die oranje linten. Nou die heb ik ook nog de laatste keer dat ik schaatste onder mijn schoenen gebonden en dat was in 1994 op de Rotte bij de Prinsenmolen.
Na 109 torentreden kwam ik aan boven in de toren met een prachtig uitzicht over Ransdorp en het erachter gelegen veenweide landschap en verder het IJsselmeer.
Het IJsselmeer heette vroeger Zuiderzee en het water is niet altijd lief geweest. Op de expositie waren ook foto's te zien van de verschrikkelijke overstroming van 1916 toen zette de Zuiderzee het Waterland onderwater tot en met Zaandam aan toe! Het Waterland heeft veel overstromingen gehad van de Zuiderzee en kosten de dorpen veel geld, zodat ze bangroet werden, en vroegen aan de gemeente Amsterdam om geannexeerd te worden door de grote stad. En dat geschiede. Na 155 treden stond ik boven op de toren Hier had ik een prachtig uitzicht. Zaandam, Zunderdorp, Purmerend, het IJsselmeer en Durgerdam in de verte liggend. Zelfs Pampus, het Forteiland was te zien.
Na het mooie uitzicht gingen we voorzichtig naar beneden.
De Ransdorper toren is gebouwd tussen 1502 en 1542 en s 32 meter hoog, de muurdikte is 2.25 meter. De bouwstijl is laat Gotiek.
Na het toren bezoek was het koffietijd en wel in het café "De Zwaan". Het enige café in Ransdorp. Na de rust opnieuw verder gegaan, nu richting Zunderdorp, door het veenweidegebied. Maar, o, o, wat deed die voet weer zeer, en ik dacht in Zunderdorp haal ik niet, maar het lukte wel. Hier weer even lekker op een bankje gezeten.
Over het Nopeinden en de Termietengouw liepen de wandelaars naar het golfterrein, waar de 2de rust was in de kantine, en uitrusten dat deed ik.
Het laatste stuk liep door de wijk Buiksloot, een echte groot stadse wijk.
Vanmorgen was ik om 11 uur gestart en pas om kwart over 4 was ik weer bij de finish. En die voet!!! Eigenlijk had ik niet moeten wandelen. De dagen daarna heb ik mijn voet ontzien en langzaam verminderde de pijn. Ook ben ik bij de dokter geweest, die denkt aan overbelasting, maar ik mag wel wandelen maar voorlopig alleen 10 km tochtjes, nou beter dat dan helemaal niets. Ondanks de zere voet was het een prachtige wandeltocht.
Er liepen 500 wandelaars deze Waterlandroute van `Het voorjaar van Buiksloot`. Met mijn OV-kaart reisde ik naar een ander klein dorpje Krommeniedijk voor een bezoek aan m´n moeder.
Vele groetjes. De wandelmuis.
Home
